“সময়”

ණ ৰূপজ্যোতি
নলবাৰী ৷
সময় ,
ৰৈ যাবা নেকি আৰু অলপ ?

ভূমুকি মাৰিবৰ মন গৈছে অ’ অতীতত ,

কিজানিবা বিচাৰি পাওঁ হেৰোৱা সপোনবোৰ |

হেৰা সময় , দিবা নেকি অলপ সময় মোক ???….

আজি খুব মন গৈছে অ’ দেউতাৰ চকুত মোকলৈ দেখা সপোন চাবলৈ |

মাৰ কোলাত এপলক শুবলৈ …..|

সেয়া চোৱা মায়ে মোক মাতিছে অতীতৰ পৰা !

দেউতাই চিঞৰিছে , “ধন এইফালে আহ বুলি…..” |

তুমি কিয় নুবুজা অ’ , সময় |

অলপতো অপেক্ষা কৰা মোলৈ |

দুখে কোঙা কৰা শৰীৰ কিম্বা স্বপ্নবোৰ ভাঙি গুৰি হোৱা অতীত |

তাৰ মাজত মৰি মৰি জীয়াই আছো , সপোনৰ তাৰনাত চিঞৰিছো…|

হেৰা সময় ঘুৰি চোৱা মোলৈ , দি যোৱা মোক দুপলক ,
অতীত চাবলৈ |

পাৰিবানে দিব ??….

পাৰা যদি ঘুৰাই দিয়া মোৰ সময় |

পাৰা যদি জীৱন দিয়া মোক ,
মায়ে ৰৈ আছে আজিও মোলৈ..!

আৰু দেউতাই , মোকলৈ আজিও সপোন দেখে হেনো !

দিয়ানা এপলক সময়,
মা-দেউতাৰ সতে কিছু কান্দিবলৈ , কিছু হাহিবলৈ |

হেৰা সময় , দিবানে মোক তুমাৰ সময় ?.

উৎসৰ্গা : মৰমেৰে মা-দেউতাৰ হাতত |