।। সোঁৱৰণিৰ এটি কৰুণ সুৰ “ভালপোৱা” ।।

গীতাশ্ৰী ওজা,

নামতি

 

তোমাক ভালপোৱাৰ বিনিময়ত বেছি একো বিচৰানাছিলো । পুৱা গধূলি তোমাৰ এষাৰি মৰমৰ মাত । অকণমান সহানুভূতি । অভিমান কৰিবলৈও বাদ দিছিলো সময়ৰ অভাৱত তোমাৰ মাতষাৰৰ পৰা বঞ্চিত হ’ম বুলি… । মনে বিচৰা সকলো পাইছিলো তোমাৰ মাজত । কিমান যে সুখী আছিলো তোমাক পাই বুজাব নোৱাৰিম…।

ৰাতিপুৱা 6 বজাৰ আগে আগে এলাৰ্ম বাজে , সাৰ পাইতোমাক ক’ল কৰো , গুড মৰনিং কৈ যেতিয়া তোমাকউঠিব কওঁ তুমি 5 মিনিত শুই লওঁ বুলি সদায় কৈ টোপনিযোৱা , মই ফোন কৰি কৰি ভাগৰো । পাছত মই শুৱনিদিয়া হ’লো , তথাপি তুমি কোৱা 5 মিনিট শুবলৈদিয়া না । মই কওঁ নহ’ব উঠা উঠা উঠা । তুমি কোৱা ৰ’বানা জান । মই কওঁ দেৰি হ’ব অ’ সোণ উঠা না প্লিজ । তুমিকোৱা উঠিছো ৰবা । মই কওঁ ওম ধুনু ধুনুকৈ উঠা আৰু ৰেদিহোৱা । তুমি ক’বা ঠিক আছে তুমিও উঠা দেই আৰু ভাতখাই যাবা কিন্তু । মই কওঁ ওম তুমিও । তুমি ক’বা অকেলাভ ইউ বাই বাই জানমানু । মই কম লাভ ইউ টো সোণ , বাই ।

আবেলি কলেজৰ পৰা আহি ক’ল কৰো । তুমি কোৱাপালাহি জান ? মই কওঁ ওঁ আহিলো । কি কৰিছা ভাতখালানে ? তুমি কোৱা খালো তুমিও খাই লোৱা । মই কওঁ ওম ঠিক আছে । তুমি লাভ ইউ কৈ বাই কোৱা । ময়ো বাই কৈ একেই ব্যস্ততাত বিলীন হৈ পৰো ।

ৰাতি 11 বজাৰ লৈকে মই ৰৈ থাকো তুমি অহালৈ । তুমি আহি মোক ক’ল কৰা । মই কওঁ আহিলা মোৰ সোণ ? তুমিকোৱা আহিলো অ’ মোৰ জানমাইনা জনী… সাৰ পাইআছা এতিয়াও… ? মই কওঁ তুমি নহালৈকে জানো মই শুবপাৰো । তুমি ক’বা চাওঁ মুখখন চুম এটা খাই দিওঁ । মই কমহ’ব আগে ভাত খাই লোৱা । তুমি ক’বা অ’কে ড্ৰালিং ! তুমিভাত খাবা মই লাইনত ৰৈ থাকিম । তুমি মাজতে ক’বাখাবানি ? মই ক’ম পাছত একেলগে খাম দিয়া । তুমি ক’বালাভ ইউ জানমানু । মই লাভ ইউটো বুলি সৰুকৈ কৈ থওঁ ।তুমি ডাঙৰ কৈ ক’বলৈ যোৰ কৰা । মই কওঁ ৰূমমেট সাৰ পাইআছে । তুমি নুশুনা । মই মনে মনে থকা দেখি কোৱাতোমাক জোকাই ভাল লাগে অ’ । মই কওঁ দন্দুৰা । তুমিমৰমতে হেডফোন ডালতে চুমা এটা খাবা । মই লাভ ইউবুলি কম । তুমি ক’বা নহ’ব লাগিব । তুমি মানি নোলোৱাবুলি জানিও অলপপৰ চেষ্টা কৰাৰ পাছত ময়ো বাধ্য হ’ম ।তুমিও দুই তিনিবাৰ কৈ গুড নাইট ক’বা ময়ো গুড নাইট কৈতোমাক শুবলৈ কম । তুমি শুই যোৱা আৰু ময়ো ।

সময়বোৰ গতানুগতিক আছিল যদিও মধুৰ আছিল…তাত যেমোৰ সপোনবোৰে গজালি মেলিছিল । কিন্তু…………………… মই দেখা সপোনবোৰ যে তোমাৰ সম্পাদিত প্ৰেমৰ কাঁইটীয়া আঘাতত তেজেৰে লুদুৰি পুদুৰি হৈ ৰৈছিল… তুমি মোৰ মানসপটত কেতিয়াও আঁকিব নোৱাৰা এখনঅস্পষ্ট চিত্ৰ হৈ চিনাকি দিলা । তোমাৰ শীৰ্ষ প্ৰেমৰঅভিনয়ৰ মঞ্ছ আছিল মোৰ হৃদয়খন…… মই ভাবিছিলোতুমিয়ে মোৰ সকলো… কিন্তু তুমি যে মোৰ সপোন আৰুভালপোৱাক লৈ অভিনয়ৰ বাবেহে নিবাৰ্চন কৰিছিলা । সপোনৰ অগোচৰ যেনকথাবোৰ সঁচা বুলি জানি হতভম্বহৈছিলো জানা । নিজৰ ওপৰতে বিশ্বাস হেৰুৱাই পেলাইছিলো । তোমাৰ এনে চলনা কল্পনাৰো অতীত আছিল মোৰ বাবে । বাঃ কিমান নিপুণ আছিল তোমাৰ অভিনয়… । মইহাৰি গ’লো জানা । কিন্তু অভিজ্ঞ হ’লো বুলি ক’ৱ পাৰো তোমাক । তোমাৰ বিশ্বাসঘাটকতাই শিকাই গ’লতুমিবিহীন ভাবে জীয়াই থাকিবলৈ ।