আপোচবিহীন সংগ্ৰামী এজনৰ কথাৰে

সপোন সপোন সপোন
সপোনেই ৰূপ লয় চিন্তাৰ
চিন্তাই ৰূপ দিয়ে দিথকত ।
এ,পি,জে, আব্দুল কালাম ।

সপোন, চিন্তা আৰু ফলাফল সৈতে একাত্ম হৈ থকা এগৰাকী ব্যক্তি চন্দ্ৰ শৰ্মা । দেউতাক শ্ৰী যুত সাগৰ প্ৰসাদ শৰ্মা আৰু মাতৃ শ্ৰী যুক্তা ভদ্ৰাৱতী শৰ্মা । জন্ম হৈছিল অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পাৰ্চী ঘাটত 1975 চনৰ 14 ডিচেম্বৰত । বৰ্তমান ঘৰ ডিমৌ ৰ শ্যাম জুলি (ধেমাজি জিলাৰ) নামৰ গাওঁত । প্ৰাথমিক শিক্ষা আৰম্ভ কৰে, লালবাহাদুৰ শাস্ত্ৰী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা । আনুষ্ঠানিক শিক্ষা ষষ্ঠ শ্ৰেণীলৈকে গ্ৰহণ কৰি নিজৰ ঘৰতে অনানুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ পাতনি মেলে । তেখেতৰ সৰু কালৰ নাম আছিল চানু বাবু । চানু বাবুৰ কথা খুব মনত ৰৈছিল । মাকে কোৱা সাধু শুনি ৰজা হোৱাৰো ইচ্ছা জাগি উঠিছিল । পাছত নিজে নিজেই বুজিব পৰা হৈছিল যে ৰজা হবলৈ ৰাজকুমাৰ হ’ব লাগিব । গতিকে কষ্টৰ বিনিময়ত কিবা এটা কৰিবই । চানু বাবুৰ বয়স তেতিয়া মাত্ৰ পাঁচ বছৰ । চুবুৰীয়াৰ সমনীয়া এটা লৈ খেলনা হেলিকপ্তাৰ এখন আনিলে । চানু বাবুৱে সেই খন চুই চোৱাৰ হেঁপাহ জাগিছিল যদিও চুবলৈ নাপালে । মনত এটা সপোনে দোলা দিব ধৰিলে যে হেলিকপ্তাৰ এখন বনাম । আৰু লাহে লাহে মন মেকানিক হোৱাৰ দিশে আগবাঢ়িল । আনকি এনেমূহুৰ্তও হৈছিল গৈ যিকোনো কামত হাত দিলেই মনতো মেকানিকেল কাম বোৰলৈ ধাপলি মেলে । সৰু অবস্থাত ঘৰৰ যিকোনো বস্তু খুলি-খালি চাবলৈ ললে আৰু ডাঙৰ হৈ ট্ৰেক্টৰ খুলি পুনৰ লগাব পৰা হল । সময়, সংগ্ৰাম ইপিঠি সিপিঠি কৈ আগবাঢ়িল । চানু বাবু চন্দ্ৰ শৰ্মা হ’ল ।1996 চন ; দৰিদ্ৰতা ই কোঙা কৰাৰ সময় । ফুটাকড়ি এটিও হাতত নথকাৰ বাবে পইচাৰ বাবে ৰাতিপুৱাৰ পৰা ৰাতিৰ দুই বজালৈ কে কাম কৰিছিল । চুবুৰীয়াৰই গাত দাইনী লম্ভা মানুহ বুলিয়েই কোৱাকুই কৰিছিল । বন্ধু-বান্ধবীৰ লগত বিশেষ সম্পৰ্ক নাই । এক মিনিট সময়ো যদি অবাবত যায় মনতোৱে বৰ কষ্ট পাইছিল ।

ফেহুঁজালিঃ হেলিকপ্তাৰ খনৰ কাম তো কেতিয়াৰ পৰা আৰম্ভ কৰিছিল ?

চন্দ্ৰ শৰ্মাঃ 2013 বৰ্ষ পৰা ।

ফেঁহুজালিঃ অকলেই আগ বাঢ়িছিল নে ?

শৰ্মাঃ মোৰ পত্নীৰ পৰা যথেষ্ট সহযোগ পাইছিলো । দ্বিতীয়া পত্নী জোনমণি পানিয়াং এ মোক ৰাতি ২ বজালৈকে কামত সহায় কৰে । ডাঙৰ পত্নীয়ে সাংসাৰিক দিশতোত নিজে চম্ভালি লৈ মোক বহুত সহায় কৰিলে ।

ফেহুঁজালিঃ হেলিকপ্তাৰৰ বাহিৰে আন কিবা বনাইছে নেকি ?

শৰ্মাঃ কম ইন্ধনত চলা এটা জেনেৰেটৰ বনাইছিলো ।

ফেহুঁজালিঃ আপোনাৰ লৰালিৰ সময় চোৱা মনত পৰেনে ? কি কি খেলিছিল ?

শৰ্মাঃ নিশ্চয় পৰে । মই খেলিবলৈ সমনীয়াৰ লগলৈ ওলাই নগৈছিলো । অকলশৰীয়াকৈ চিন্তা কৰিহে ভাল পাইছিলো । এক কথাত মই নেখেলি নেখেলি খেলিব নজনা হৈছিলো । সমনীয়াৰ ওচৰলৈ যাবলৈ এক প্ৰকাৰৰ লাজ পাইছিলো ।

ফেহুঁজালিঃ কাৰ গান শুনি ভাল পাই ?

শৰ্মাঃ গান শুনি মই ভাল নাপাও । গানৰ আবেগ বোৰত মই উটিব নিবিচাৰো ।

ফেহুঁজালিঃ চিনেমা চাই নে ? কেনেকুৱা চিনেমা চাই ভাল লাগে ?

শৰ্মাঃ সৰু হৈ থাকোঁতে ডিব্ৰুগড়ত “মঞ্জিল মঞ্জিল “চিনেমা খন চাইছো । 20 খন মান চিনেমা চাইছো আজিলৈকে ।

ফেহুঁজালিঃ সৰু কালৰ বান্ধবী আছিল নেকি; মানে যাক সদায়ে লগ পাই থাকিবৰ মন গৈছিল ?

শৰ্মাঃ বিনা চেত্ৰী (পাৰ্চী ঘাটৰ )

ফেহুঁজালিঃ খাবলৈ কি ভাল পাই ?

শৰ্মাঃ নিৰামিষ আহাৰ । মাছ -মাংসই অলষতা বহাই ।

ফেহুঁজালিঃ একে ৰাহে কিমান সময় কাম কৰে ?

শৰ্মাঃ চাৰি ঘন্টা শোৱাৰ বাদে গোটেই দিনটো কাম কৰো ।

ফেহুঁজালিঃ হেলিকপ্তাৰ খন বনোৱা বাবে আৰ্থিক দিশত কাৰোবাৰ সহায় পাইছিল নে ?

শৰ্মাঃ আৰ্থিক সাহাৰ্য্য পোৱা নাই । মানসিক সহায় মোৰ পত্নী আৰু এজনৰ পৰা পাইছিলো । নামটো তপন গিমীৰে ।

ফেহুঁজালিঃ কিমান কাম বাকী আছে আৰু সম্পূৰ্ণ কৈ উৰুৱাবলৈ ?

শৰ্মাঃ আৰু অকণমান আছে । প্ৰশাসনৰ অনুমতি পালেই পৰীক্ষা মুলক উৰন সম্পূৰ্ণ কৰিম ।

ফেহুঁজালিঃ সফল হম বুলি ভাবিছানে ?

শৰ্মাঃ নিশ্চয় । যদি আৰ্চিত ভাবে নহও নিৰাশ নহও ।

ফেহুঁজালিঃ সপোন দেখি আহিছে আৰু দেখি থাকিবও । মই যদি কও দিথকত কি পালে সুখী হ’ব ?

শৰ্মাঃ মোৰ ডাঙৰ লৰাটো পাইলট নামভৰ্তি কৰাইছো । সি পাইলট হৈ আহি মোৰ “পৱন পুত্ৰ” খন উৰাব সেই দিনা সুখী হম চাগে । তথাপি সুখ বিচাৰি নুফুৰো । কাম কৰি যাম । নতুন কিবা বনোৱা ৰ প্ৰয়াসত ।

ফেহুঁজালিঃ ধন্যবাদ । ধন্য হলো আপোনাক লগ পাই । আপোনাৰ সুস্বাস্থ্য অতুত থাকক । শুব নিদিয়া সপোন দেখি যাওক । ভগৱানে সহায় কৰক…..॥ আপোনাৰ সপোন বাস্তৱ হওক, তাকেই কামনা কৰিলো……॥

নমস্কাৰ ॥

১৯ টকাৰে নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰা প্ৰাক্তন মন্ত্ৰী ৰাম শৰ্মাৰ জীৱন গাঁথা 

অম্লান জ্যোতি শইকীয়া, লাইভ গহপুৰ ৷

আজিৰ যুগত এজন মন্ত্ৰীৰ কি কি থাকে বাৰু ? দেশ-বিদেশত ডাঙৰ ডাঙৰ কংক্ৰিটৰ বাসগৃহ? অত্যাধুনিক বিলাসী গাড়ী আৰু কত যে কি !! কিন্তু আজি আপোনালোকক এনেজন ব্যক্তিক চিনাকি কৰাই দিম, যিজন ব্যক্তি কেইবাবাৰো বিধায়ক আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ বিভাগৰ মন্ত্ৰী হোৱাৰ পিছতো তেওঁৰ নিজৰ বুলিবলৈ নাই এখন বিচনা, নাই এটা ঘৰ ৷ ভাতৃৰ ঘৰত থাকি জীৱন অতিবাহিত কৰিছে গহপুৰৰ ৰাম শৰ্মাই ; জনবন্ধু ৰাম শৰ্মাই~~~
Continue reading

আপোচবিহীন সংগ্ৰামী কীৰ্তিকমল গগৈ

ৰণজিৎ ফুকন,
নাজিৰা, শিৱসাগৰ ৷

কীৰ্তিকমল গগৈ নিজস্ব কীৰ্তিৰে উজ্জ্বল এক ব্যক্তিত্ব । গলগলীয়া মাতেৰে দেখাত কঠোৰ অথচ কোমল অন্তৰৰ মানুহজন ধেমাজি জিলাৰ ব্যক্তি নহয় যেন এক অনুষ্ঠান । ফ্ৰিলান্সাৰ ফটো সাংবাদিকতাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সাহিত্য, দুৰ্নীতি বিৰোধী আন্দোলন আদিলৈ প্ৰসাৰিত তেওঁৰ কৰ্মজীৱন । পেচাত তেওঁ এজন শিক্ষক হৈ তেওঁ কেৱল ছাত্ৰ ছাত্ৰীৰে দায়িত্ব লোৱা নাই, দায়িত্ব ল’লে সমাজৰ । চৰকাৰী দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে আপোচবিহীন সংগ্রামী তেওঁ । এইজনা বিৰল ব্যক্তিৰ জীৱনৰ চমু আলখ্য লিখা আমাৰ বাবে সম্ভৱ নহয় । মাত্ৰ এটা তেওঁৰ চমু পৰিচয় দিব বিচাৰিছোঁ এই লেখাৰ মাজেদি ।
Continue reading

নীলেশ্বৰ চিকঃ এক সংগ্ৰামী জীৱন

দৈময়ন্তী চিক, নাজিৰা, শিৱসাগৰ

যোৱা ১১ ছেপ্তেম্বৰত শিৱসাগৰ জিলাৰ মেকিপুৰ চাহ বাগিছাৰ প্ৰাক্তন শ্ৰমিক তথা শ্ৰমিক নেতা নীলেশ্বৰ চিকৰ মৃত্যু হয় ৷ সংবাদ মাধ্যমত খবৰটো বৰ উল্লেখযোগ্য নাছিল ৷ কাৰণ মানুহ জন তথাকথিত ডাঙৰ মানুহ নহয় ৷ কিন্তু জনাসকলে জানে তেওঁ সৰু মানুহৰ চিনাকি এটা লৈ, সৰু মানুহৰ মাজত থাকি বহু ডাঙৰ কাম কৰি গ’ল ৷ তৃতীয় শ্ৰেণীলৈকে শিক্ষা লোৱা, বাগিছাত একেবাৰে নিম্ন শ্ৰেণীৰ শ্ৰমিক হিচাবে কৰ্ম জীৱন আৰম্ভকৰা ব্যক্তি জন আছিল বিশাল ব্যক্তিত্বৰ অধিকাৰী ৷ চমু অৱলোকনেৰে তেওঁৰ জীৱনটোত ভূমুকি মাৰি চোৱাৰ উদেশ্যে এই প্ৰৱন্ধটো ৷
নীলেশ্বৰ চিকৰ জন্ম হয় ১৯৩১ চনত মেকিপুৰ চাহ বাগিছাৰ এটি দৰিদ্ৰ পৰিয়ালত ৷ পিতৃ কেলোচৰণ চিক আৰু মাতৃ চনকোঁৱৰ চিক ৷ শিক্ষা জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল বৃটিছে স্থাপন কৰা মেকিপুৰ বাগিছা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত ৷ কিন্তু সমাজৰ উচ্চনিচ ভেদাভেদৰ বলি হৈ তৃতীয় শ্ৰেণীতে বিদ্যালয় এৰিব লগা হ’ল ৷

অতি কম বয়সতে পিতৃহাৰা হোৱা চিক দেৱে সাতোটি ভাই ককাইৰ ভৰণ পোষণৰ দায়িত্বও লবলগা হ’ল ৷ উপাৰ্জনৰ বাবে বাগিছাত যোগ দিলে এজন সাধাৰণ শ্ৰমিক হিচাবে ৷ কাম মিষ্ট্ৰি ৰ যোগালি ৷ শৈশৱতে আৰম্ভ হৈছিল তেওঁৰ সংগ্ৰামী জীৱন ৷ দৰিদ্ৰতাই তেওঁক হাৰ মনাব পৰা নাছিল ৷ নিজা পৰিয়াল পোহপাল দিয়াৰ লগে লগে দায়িত্ব লৈছিল বাগিছা সাধাৰণ শ্ৰমিকৰ ৷ দূৰ দূৰণীৰ পৰা ব্ৰিটিছে ধৰি বান্ধি অনা নিমাষিত, শোষিত দৰিদ্ৰ শ্ৰমিকৰ জীৱনৰ মানদণ্ড উন্নয়ণৰ বাবে তেওঁ সংগ্ৰামত নামিছিল ৷ বহু বছৰ বাগিছাৰ মজদুৰ ইউনিয়নৰ সভাপতি সম্পাদকৰ পদত থাকি শ্ৰমিকৰ ন্যায্য দাবী বোৰ সজোৰে উৎথাপন কৰি তেওঁ সমাধান আনিছিল ৷

তেওঁৰ দাবীত মালিক পক্ষই শ্ৰমিকৰ বাবে চাকৰি নিযমীয়াকৰণ, বাসগৃহ, শৌচাগাৰ , পানী যোগান, চিকিৎসা,মজুৰী বৃদ্ধি আদিৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল ৷ ইয়াৰ বাবে তেওঁ আমৰণ অন্নশনতো বহিছিল ১৯৭৮ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ৷ চাহ বাগিছাৰ শ্ৰমিক সকলৰ নিজা কোনো মাটিভেটি নাছিল ৷ অৱসৰৰ পিছত তেওঁলোক প্ৰায় গৃহহীন হৈ পৰে ৷ ই এক ডাঙৰ সমস্যা ৷ চিক দেৱে সমস্যাটো উপলব্ধি কৰিছিল ৷ অসম চাহ মজদুৰ সংঘৰ নজিৰা শাখাৰ এজন বিষয়ববীয়া হিচাবে তেওঁ বিষয়টো ৰাষ্ট্ৰীয় মজদুৰ কংগ্ৰেছৰ দৃষ্টিগোচৰ কৰাইছিল ৷ ফলস্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে বিহাৰৰ ভূমিহীন শ্ৰমিকসকলক মাটি আবন্টন দিয়া আইন খনৰ আধাৰত অসমৰ চাহ শ্ৰমিক সকলে কিছু মালিকী স্বত্ত পালে ৷
কৈশোৰ অৱস্থাত আছিল যদিও চিকদেৱে ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনতো এক বলিষ্ঠ ভূমিকা লৈছিল ৷ তেওঁ আছিল কংগ্ৰেছ ভলন্টিয়াৰ ৷ চাহাবৰ চকুত ধুলি দি সংগঠনৰ গোপন চিঠিবোৰ কঢ়িয়াইছিল এঠাইৰ পৰা আনঠাইলৈ ৷ তেওঁ আছিল গান্ধীজীৰ ভক্ত ৷ আজীৱন খদ্দৰ কাপোৰ পিন্ধি থাকিল ৷ গান্ধীজীৰ দৰ্শন প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ অধ্যয়ন কৰিছিল ভাগৱত গীতা ৷ বিশ্বাস কৰিছিল একমাত্ৰ গান্ধীজীয়ে চাহ শ্ৰমিকৰ দুখ দুৰ্দশাৰ অন্ত পেলাব ৷ তেওঁ এবাৰ বাগিছা কৰ্তৃপক্ষৰ বিৰূদ্ধে আৰু আত্মশক্তি আহৰণ কৰিবলৈ ৫বছৰ (১৯৭৯ৰ পৰা ১৯৮৩ চনলৈ) কাল মৌন ব্ৰত পালন কৰিছিল ৷ এই ঘটনা ঐতিহাসিক ৷

নিজে আনুস্থানিক শিক্ষা লব নোৱাৰিলে যদিও তেওঁ বুজিছিল শিক্ষাৰ গুৰুত্ব ৷ শিশুসকলক বিদ্যালয় মুখি কৰিবলৈ তেওঁ বাগিছাৰ লাইনৰ ঘৰে ঘৰে গৈছিল ৷ বুজাই বঢ়াই লৰাক স্কুললৈ আনিছিল ৷ বিদ্যালয়ত ছাত্ৰ ছাত্ৰীৰ উপস্থিতি নিশ্চিত কৰিবলৈ তেওঁ তাহানিতে মধ্যাহ্ন ভোজনৰ পোষকতা কৰিছিল ৷ স্থানীয় অঞ্চলত একাধিক প্ৰাথমিক বিদ্যালয় আৰু শিক্ষাবিদ তথা অসমৰ অন্যতম বাওঁ পন্থি নেতা অৱনী বৰঠাকুৰে প্ৰতিস্থা কৰা চকিমুখ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আৰু নাজিৰা মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাত অগ্ৰণী ভূমিকা লৈছিল ৷
চাহ শ্ৰমিক সমাজৰ মেধাৱী ছাত্ৰ সকলক তেওঁ আগবঢ়াই আনিছিল ৷ ৰামেশ্বৰ ধনোৱাৰ, ৰূপম কুৰ্মি কে আদি কৰি বহু কেইজন শ্ৰমিক নেতাৰ সৃষ্টিত তেওঁৰ অৰিহনা অপৰিসীম ৷ তেওঁ বুজিছিল যে উপযুক্ত নেতাৰ অবিহনে চাহ জনগোষ্ঠী আগুৱাই যাব নোৱাৰে ৷ গতিকে তেওঁ চাহ মজদুৰ সংঘলৈ শিক্ষিত যুৱক যুৱতীসকলক আগবঢ়াই আনিছিল ৷ তেওঁলোকক যোগ্যতা অনুযায়ী উচ্চ পদত অধিস্থিত কৰিবলৈ সততে দাবী তুলি আহিছিল ৷

সমাজ সংগঠন আৰু ৰাজনীতি দিশটো তেওঁ আছিল বিচক্ষণ ৷অসমৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ তেওঁ আছিল সুহৃদ ৷ তেওঁৰ কাৰ্য্যকালত দৰিদ্ৰ শ্ৰমিকৰ বহু সন্তানক চিকদেৱে বিভিন্ন চৰকাৰী চাকৰিত মকৰল কৰোৱাইছিল ৷ বৰ্তমান অসমৰ অগ্ৰণী ছাত্ৰ সংগঠন “চাহ জনজাতি ছাত্ৰ সন্থা ‘ৰ জন্মৰ আঁৰতো তেওঁ আছিল ৷ কিন্তু তেওঁৰ ৰাজনীতি আছিল ক্ষুদ্ৰ স্বৰ্থৰ পৰা নিলগত ৷ আছিল শ্ৰমিক তথা খাটি খোৱা মানুহৰ পক্ষত ৷

ইয়াৰ উপৰিও নীলেশ্বৰ চিক আছিল এজন সুদক্ষ লোক শিল্পী ৷ শৈশৱ কালতে পিতৃ মাতৃৰ পৰাই পাইছিল সংগীতৰ শিক্ষা ৷ অসমীয়া সংস্কৃতিৰ অন্যতম সুন্দৰ উপাদান ঝুমই নৃত্য-গীতৰ তেওঁ আছিল সম্ৰাট ৷ ঢোলটো তেওঁৰ আছিল প্ৰাণৰ ৷ দিনটোত এবাৰ ঢোলত হাত নোবোলালে তেওঁ শান্তি নাপাইছিল ৷ চাহ জনগোষ্ঠীৰ ঢোল আৰু অসমীয়া ঢোলৰ বোল সমুহৰ তুলনা কৰিবলৈ তেওঁ তাহানিৰ দুৰ্গম যোগাযোগৰ দিনত বচাৰি বিচাৰি মঘাই ওজাৰ ঘৰ ওলাইছিলগৈ ৷ পৰবৰ্তি সময়ত মঘাই ওজাৰ শিষ্যত্ব গ্ৰহণ কৰে আৰু দুয়ো লগলাগি ঢোলৰ অধ্যয়ন বহুখিনি আগবঢ়াই ৷ মঘাই ওজাৰ মৃত্যুত তেওঁ মৰ্মাহত হৈছিল ৷ তেওঁৰ মৃত্যুৰ খবৰ পাই তেওঁ এটি গীত লিখিছিল ৷ যিটো যথেষ্ট জনপ্ৰিয় হৈছিল ৷ ঝুমই নৃত্য-গীত যাতে শুদ্ধ ৰূপত প্ৰতিষ্ঠিত হয় তাৰ বাবে তেওঁ আহোপুৰুষাৰ্থ চেষ্টা কৰিছিল ৷ ঢোলৰ বোল সমুহ বিজ্ঞান সন্মত পদ্ধতিৰে বিশ্লেষণ আৰু সংৰক্ষণত গুৰুত্ব দিছিল ৷ ইয়াৰ বাবে তেওঁ হাতে কামে লাগিছিল ৷ তেওঁৰ কাম আছিল গৱেষণাধৰ্মী ৷

এই জন শিল্পীয়ে চাৰিশতাধিক ঝুমই গীত ৰচনা কৰিছিল আৰু এইবোৰ তেওঁ নিজে সুৰ আৰু তালত বান্ধি গৈছে ৷ তেখেতৰ গীতত আধ্যাত্মিক প্ৰেমে মুখ্য স্থান পাইছে ৷ ইয়াত আছে ৰাধা- কৃষ্ণৰ আধ্যত্মিক প্ৰেমৰ গুণানুকীৰ্তন ৷ ইয়াৰে কিছু গীতত সমসাময়ীক সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক চিত্ৰও অংকৃত হৈছে ৷

অসমীয়া সংগীত জগতত ঝুমই গীতৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ ক্ষেত্ৰত নীলেশ্বৰ চিকৰ অৱদান উল্লেখযোগ্য ৷ ইয়াৰ বাবে তেওঁ নিজে প্ৰশিক্ষক ৰূপত অৱতীৰ্ণ হৈ অসমৰ চুকে কোণে ঝুমই নৃত্য-গীত শিকায় ফুৰিছিল ৷ ঝুমইৰ গীতৰ অনাতাঁৰ শিল্পী হৰেণ ৰাজোৱাৰ দেৱৰ শিল্পী জীৱনত চিক দেৱৰ প্ৰভাৱ অধিক ৷ অসমৰ আগশাৰীৰ লোক শিল্পী দ’ল “নাজিৰা চাহ জনজাতি শিল্পী মঞ্চ”ৰ জন্ম দাতাও তেওঁৱে ৷
নীলেশ্বৰ চিক দেৱৰ সামাজিক ৰাজনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক কৰ্মৰাজী তথা চিন্তাধাৰা ক্ৰমে ব্যাপক পৰিসৰলৈ ধাৱমান হৈছিল ৷ তেওঁৰ বহুমুখী আৰু বৃস্তিত পৰিসৰৰ জীৱন কাহিনী এই কম পৰিসৰত ব্যক্ত কৰা সম্ভৱ নহয় ৷ সামাজিক সাংস্কৃতিক মানুহ জনৰ উপৰিও তেওঁ আছিল এজন সুদক্ষ খেলোৱৈ ৷ ব্ৰিটিছ চাহাবৰ বিপক্ষে ফুটবল খোলাৰ অভিজ্ঞতা তেওঁৰ আছিল ৷
সত্যনিষ্ঠা আছিল তেওঁৰ চৰিত্ৰৰ এক বৈশিষ্ট ৷ নিজেও মিছা নকয়, আনৰ মিছাও সহ্য নকৰে ৷ তেহেলৈ মিছা কোৱা জন যিমানে ডাঙৰ মানুহ নহওক ৷ আজিৰ সমাজ পৰিস্থিতিত নীলেশ্বৰ চিক দেৱৰ জীৱন অধ্যয়ন খুবেই প্ৰয়োজন৷ তেওঁৰ জীৱনাদৰ্শই নতুন প্ৰজন্মক অনুপ্ৰাণিত কৰক ৷

scan0030