-জন গন মন ,আলফা – আৰ্মি আৰু আমিবোৰ –

জ্যোতি প্ৰসাদ শইকীয়া ,

বিহপুৰীয়া

 

সৌ তাহানি সৰু হৈ থাকোতে স্কুললৈ যেতিয়াৰ পৰা গৈছিলো ,হয়তো 1986 চনমান ! স্কুললৈ গৈছো প্ৰথম ,কিবা ভয়লগা কথা ! কন্দাকটা কৰিছিলো বোধহয়,আধাতে স্কুলৰ পৰা পলাওঁ ! ঘৰত প্ৰথমে মৰমেৰে বুজনি,পিছত দুই এচাত লেকেচীৰ কোব ! মুঠতে ৰেগুলাৰ যোৱাত নপৰে !

সেই তাহানি জন গন মনটো কুঁহিপাঠ খনৰ বোধহয় শেষৰ ফালে আছিল (ভুল হবও পাৰে ,ইনচাল্ট নকৰিব চুলি থিয় হয়!)! কিবা কাৰণত মুখস্থ হৈ গৈছিল ! কিবা ৰাষ্ট্ৰৰ বিশেষ গীত বুলি ভবাই নাছিলো !

কোন বছৰৰ পৰা স্পস্টকৈ মনত নাই গীতটো গাবলৈ লৈছিলো সেই বিশেষ দিন দুটাত ! স্কুলৰ বাৰ্ষিক অধিবেশনৰ শেহত অ’ মোৰ আপোনাৰ দেশ !

কিছুবছৰ বাগৰিল ,স্বাধীনতা দিৱস,গণতন্ত্ৰ দিৱস বৰ্জন বুলি শুনিলো(হয়তো 90 চন ) ! স্বাধীনতা দিৱস,গণতন্ত্ৰ দিৱস বিলাক টেলিভিচনত আহিল ! সেই দিনবিলাকত স্কুললৈ যাবলৈ আগদিনা গোহাৰি টাইপ কিবা এখন হেডচাৰে গাই যদিও যোৱা নহয়,গলেও দেখো পতাকা উত্তোলন হৈ থাকে ! কোনে ,কেতিয়া কেনেকৈ কৰে নাজানো !

পিচলৈ বুজিলো আলফাই বৰ্জন কৰা বাবেই চহৰৰ পৰা দূৰৈৰ আমাৰ গাওবিলাকত ভয়ে ভয়ে তেনে কাম কৰা হয় !উপায় হয়তো কাৰো নাছিল ! কোনবিধৰ বন্দুকৰ গুলিয়ে কাক গিৰাই অথবা ৰাতিলৈ কাৰ ঘৰত টকা পইচা বিচাৰি ভাবুকি পত্ৰ আহে জনা নাযায় !

আৰ্মি আহিল,প্ৰথম অৱস্থাত আৰ্মিৰ যি অতপালি তাৰ ভয়ত সাধাৰণ নৰ মনিচৰ যি অৱস্থা তাক কাললৈ মনত ৰাখিম ( এই অভাজনো সেই বয়সতে দুই – এপাত কাণতলীয়াৰ ভুক্তভোগী )!

বাৰু সেইবিলাক খুচৰিলে বহু লাখ পৃষ্ঠাৰ কাহিনী ওলাব ! এই মুহুৰ্তত মনলৈ আহিছে ৰাষ্ট্ৰ সংগীতৰ এই বিতৰ্ক ,সেই সময়ত হোৱা হলে ! কাৰ কাৰ জীৱ কত তহিলং কৰি থাকিল হেতেন !

বহু সময় ভাবিগুণী এই ক্ষুদ্ৰমান জ্ঞানেৰে আৰু বহু মহাপুৰুষৰ লেখা পঢ়িশুনি ,দেখি বুজি যি বুজিছো প্ৰতিজন সাহিত্যিকে,সমাজসেৱকে,ৰাজনৈতিক ব্যক্তিয়ে সমালোচনা আশা কৰে যাতে গুণগত মানবিশিষ্ট সাহিত্য,গুণগত মানবিশিষ্ট সমাজসেৱা তথা গুণগত মানবিশিষ্ট ৰাজনীতি কৰিব পাৰে !প্ৰত্যককে আলোচনা কৰিবলৈ,সমালোচনা কৰিবলৈ সেইকন মৌলিক স্বাধীনতা আমাক সকলোকে আমাৰ ৰাষ্ট্ৰই আমাক দিছে ! এতিয়া কথা হল সমালোচনা কেনে হোৱা উচিত ! সমালোচনা বিলাকে ইতিবাচক ৰূপ ললে হয়তো সকলোৰে মংগল কিন্তু দেখা যায় টেলিভিচন আৰু মবাইলৰ দৌৰাত্মত(?) প্ৰায় সংখ্যক সমালোচনাই নেতিবাচক ৰূপ ধাৰণ কৰিছে !তাৰ ফলাফল সদায়ে ধংসাত্মক বুলি সময়ে কৈ আহিছে !সমালোচনা কৰিবলৈও সমালোচকজন সেই বিশেষ বিষয়ৰ ওপৰত বিশেষ দখল থকা অতি প্ৰয়োজন ! সময় হয়তো তেনে নহয় !আজিকালি ফেচবুকৰ কৃপাত প্ৰায় সকলো মানুহ সমালোচক ,আলোচক হবলৈ আগবাঢ়িছে(হয়তো এই অভাজনো কিছু কিছু মূহুত্তত ) ! যিটো সমাজ এখনৰ বাবেই মাৰাত্মক !

প্ৰতিবাদ ,সমালোচনা বিলাক শুদ্ধ পথত থাকিলে কি চৰকাৰ,কি সাহিত্যিক,কি সমাজসেৱক সকলোৱে এদিন নহয় এদিন ভাবিবলৈ বাধ্য হব !

ফেচবুকৰ শেহতীয়া যি যুদ্ধ সেইবিলাক দেখি ,শুনি ভাবি বুজি মোৰ দিমাগে কয় তাত যেন কোনোবা খিনিত আসোৱাহ ৰৈ গৈছে ! প্ৰতিবাদ সকলোৰে কাম্য ….কিন্তু ইমান অশ্লীল প্ৰতিবাদো আমাৰ কাম্য নহয় ! তাক কোনোবাই ভুল যেন ভাবি পুনৰ প্ৰতিবাদ কৰিছে কিন্তু তাতো যেন কৰবাত ভুল ৰৈ গৈছে ! নিজৰ বিবেকক সুধোচোন ! আনলৈ শৰ মৰা বহুত উজু ,সকলো আহক ! প্ৰতিবাদ কৰো আমাৰ কৃষকে ফচলৰ উপযুক্ত দাম কেতিয়া পাব?

আমাৰ পুলিচ বিষয়া সকল কেতিয়ালৈকে নিৰাপত্তাৰক্ষী হৈয়ো নিৰাপদ নোহোৱাকৈ থাকিব ?

কেতিয়ালৈকে নিবণুৱা সকল নিবণুৱা হৈ থাকিব ?

কেতিয়ালৈকে আমাৰ ভাই ভনী বিলাক কুকুৰ মেকুৰী মৰাদি মৰিব ?

বৃদ্ধসকলো লোকে পেঞ্চন পাব ?

ভূমীহীনে ভূমি পাব ? গৃহহীনে গৃহ পাব ?

এনেকুৱা হাজাৰটা প্ৰশ্নত হাজাৰ বাৰ প্ৰতিবাদ হওঁক ! প্ৰতিবাদ কৰো আহক ,প্ৰতিবাদ এখন সুস্থ সমাজৰ হৈ সুস্থ সমাজৰ বাবে ! সময় বৰ বিষাক্ত হৈ উঠাৰ আগতেই ! সকলোৰে শুভহওঁক !

জয় আই অসম ।

 

 

ranjit phukon

Leave a Reply