পিং আখ্যান

 

 

 

জ্যোতি প্ৰসাদ শইকীয়া

 

পিঙৰ সন্ধ্যাৰ পৰাই মন বেয়া ! মই দূৰৈৰ পৰা তাক আমন জিমনকৈ বহি থকা দেখি সুধিলো …পিং কি হল তোৰ ?

 

 

 

পিঙে বোলে “নকব আৰু দাদা কালি গাৱতে বিয়া আছিল ,ৰাতি বহু দেৰিলৈকে মদে ,মাংসই থিকচে এসোপা গিলিলো ! আজি সেই বাবেই চাগৈ পেটতো পুৱাৰ পৰাই ঢোল যেন হৈ আছিল ! গাৱৰে আন এঘৰত আজি মাছে / মাংসই খানা ৰাতিলৈ ! সেয়ে ভাবিলো পেটতো ভাল কৰো ! কাষৰে খুড়ীয়ে কলে পেট বেয়া হলে নেমু টেঙা চোবাই চোবাই খাই দিব লাগে ! পুৱাৰ পৰা পাচটামান নেমু চোবাই দিলো ! পেটতো ভাল হল ! ভাবিলো দকচি এগালমান খাব পাৰিম !

 

পিচে কেনা লাগিল দাদা ,,,নেমু খোৱাৰ পিচত দাত এইচা টেঙা হৈছে মাছ / মাংস দূৰ কী বাট ভাত এটাও মুখৰ ভিতৰত ৰাখিব নোৱাৰো ,চোবাব নোৱাৰো ! সেয়েহে মোৰ বৰ দুখ অ’ …..”

bipul bora

Leave a Reply